روز معلم مبارک

شاید خیلی از ما بیشتر خاطرات کودکی و نوجوانی را فراموش کرده باشیم ولی به احتمال زیاد خاطرات مدرسه و معلم هایمان را فراموش نکرده ایم . خوب بخاطر دارم که سال تحصیلی 1357-58 که من کلاس چهارم ابتدایی بودم ؛ خانم معلم بسیار مهربان و فرهیخته ای داشتم به نام خانم جعفریان ؛ در آن هرج و مرج سال اول انقلاب بزرگ اسلامی!!! تمام کتاب های درسی دستخوش تغییرات زیادی شدند به اینصورت که بعد از آن تعطیلی اجباری همه جا و همه چیز ؛ طی بخشنامه ای به مدارس بسیاری از صفخات کتاب های درسی از برنامه ی آموزشی حذف شده و بسیاری از دروس دیگر نمی بایست که ندریس می شد ؛ به این ترتیب که ناظم مدرسه یا مدیر تک تک سر کلاسها میامدند و مثلاَ میگفتند کتاب های فارسی روی میز ؛ دانش آموزان هم مداد قرمز به دست بایستی هر صفحه ای را که آنها میگفتند خط قرمز میکشیدند و مینوشتند - حذف - در آن ایام کودکی لذتی بیشتر از این نبود که میدیدی نصف و یا حتی بیشتر هر کتابی حذف میشود... نگفته پیداست که چه بلبشویی در مدارس حاکم بود که قصد ورود به ریز ماجرا را ندارم... خلاصه آنکه آن معلم دلسوز و اندیشمند من در آن سال بلوا ؛ بسیار زحمت کشید تا به خیر و خوشی سال تحصیلی به اتمام  برسد ؛ ولی اثرات دانش و فهم آن معلم بزرگ هنوز که هنوز است در زندگی من جاریست ؛ در آن سال ها در مدارس ابتدایی استفاده از خودکار ممنوع بود و فقط بایستی که از مداد برای نوشتن استفاده میکردیم ؛ خوب بخاطر دارم که ایشان اوائل سال فرمودند که هر دانش آموز یک خود نویس و یک شیشه جوهر پلیکان - یادش به خیر - بخرد و فردای آن روز با خود به مدرسه ببرد ؛ شاید به نظر چیز مهمی نیاید ولی جالب است بدانید که همه ی ما دانش آموزان آن کلاس ؛ به قول معروف خوش خط شدیم ؛ چون تک تک شیوه ی درست دست گرفتن و استفاده از خود نویس را به همه آموخت ؛ مشکلی که اکنون نیز من در هنرجویانم میبینم که اکثر قریب به اتفاق بد خط هستند را با این درایت برای همیشه حل کرد... ویا بخاطر دارم که از دیوان حافظ غزلی انتخاب کرده و روی تخته سیاه مینوشت و ما بایستی آن را حفظ میکردیم ؛ شاید آن زمان نمی فهمیدم ولی با گذشت سالها این هنر آن معلم بزرگ ، بی شک اصلی ترین دلیل آشنایی من با شعر و ادب پاریست ... ولی از همه این خاطرات گذشته ؛ زیبا ترین یادگاری ان معلم بزرگ برای همه ی ما دانش آموزان این است که :خوب به خاطر دارم ؛ اواخر اسفند ماه بود و همه در تب و تاب نوروز و آن هم آن عید های کودکی...آن روز خان جعفریان زنگ آخر کلاس شروع به نوشتن چیزی روی تخته سیاه کردند : تهران - خیابان فرح - الآن سهروردی - کوچه افشار جوان - پلاک... همه بچه ها گیج و سردرگم به هم نگاه میکردیم که این چیست ؟ به چه درد میخورد ؟ اصلاَ یعنی چه؟... تا اینکه بعد از نوشیتن آدرس روی تخته سیاه از کیف خود یک پاکت نامه درآورده و تمام و کمال شوه ی دُرست نامه نگاری را با تمام جزئیات به همه ی ما تک تک اموختند ؛ مجسم کنید که بچه ی هشت - نه ساله ی آن زمان که نه اینترنت بود و نه موبایل و اس ام اس ؛ به ناگهان وارد دنیای ارتباطات میشود ... جالب تر اینکه ایشان فرمودند که : این آدرس منزل من است و هر کس که مایل بود میتواند اولین نامه ی - در واقع زندگیش - را به من بدهد ... چنان شوق و شوری در همه ی ما دانش آموزان پیدا شد که هنوز که هنوز است لذت آن از خیالم بیرون نمیرود... همان روز عصر دست بکار شدم ؛ فوری خرید کارت پستال و پاکت وچک نویس ، پاک نویس متن قلنبه سلنبه ی متن و ... خواهش به پدر برای رفتن به اداره ی پست و ارسال آن... شاید باور کردنی نباشد که هنوز به سزده بدر نرسیده ؛ پستچی زنگ در را زد و من اولین نامه ی عمرم  که یک کارت پستال زیبا از طرف خانم جعفریان بود را ، دریافت کردم ؛ تمام احساسات و حالات خوب دنیا را در خود حس میکردم ؛ احساس بزرگ شدن ؛ وارد جامعه شدن ؛ همه چیز را یاد گرفتن و ... تا در آن شرائط نباشید ؛ نمیدانید که چه میگویم...سال ها گذشت و تا حدود سال 1380 هر سال عید به عید کارت تبریک سال نو میفرستادم و هر سال هم پاسخ آن را میگرفتم ؛ یعنی حدود 22 - 23 سال ... هنوز که هنوز است آن اولین نامه ی عمرم را دارم و همیشه به یاد ایشان هستم ، افسوس که از همان سال چهارم ابتدایی به بعد دیگر موفق به زیارت ایشان نشدم و این سال های اخیر هم که ... خودم را هم گم کرده بودم چه رسد به معلم زمان دبستان !به یاد آن شعر معروف می افتم که : درس معلم ار بود زمزمه ی محبتی ...کاش میشد و میتوانستم خبری از ایشان بگیرم ؛ امیدوارم که هنوز سالم و تندرست باشند و از قاصدک های خوش خبر میخواهم که به جای من بوسه ای بر دستان مهربان معلم عزیزم بزنند و به ایشان بگویند : معلم و مراد و استاد خوب ؛ نعمتی است ارزشمند که ؛ خوش به سعادت من که آنچنان معلمی داشتم و این چنین استادی مانند استاد علی تجویدی
روز معلم مبــــــــــــــــــــــــــــــــــــارک